- grotgerijpt -



De menselijke mal

Half negen, een trein vol forenzen. Complete vreemdelingen, in gedachten verzonken, die netjes achter elkaar instappen, ruimte voor elkaar maken en misschien zelfs een zitplaats afstaan. Of een rij in de supermarkt: iedereen sluit aan totdat de rij te lang wordt en dan zoeken we een andere kassa op.

Vreemdelingen, mensen die elkaar nog nooit eerder hebben ontmoet, misschien niet eens dezelfde taal spreken, accepteren elkaar, geven elkaar de ruimte en werken zo nodig samen. We zijn het gewend, kijken er niet echt van op, maar eigenlijk is het wel opmerkelijk. En dan, als je er wat langer over nadenkt, is het ook wel weer natuurlijk. Kijk naar een school vissen: die beesten zullen elkaar echt niet allemaal bij naam en toenaam kennen, maar ze zwemmen naast elkaar, op gepaste afstand en allemaal ongeveer in dezelfde richting. En opeens veranderd de hele school van koers. Daar is geen oppervis voor verantwoordelijk, dat gebeurt gewoon.

Ooit afgevraagd waarom we belasting betalen? Ja, om wegen en scholen te bouwen. Maar wat als je helemaal niet zit te wachten op wegen en scholen? Je wordt geboren, gaat verplicht naar school en wordt daarna geacht te werken en belasting te betalen. Natuurlijk, daar krijg je heel veel voor terug: veiligheid, kennis, welvaart. Maar het is nogal een ruil, eentje die eigenlijk de rest van je leven bepaald. En niemand die aan het begin aan je vraagt of je het wel eens bent met die deal. Een sociaal contract, dat niemand heeft getekend maar waar iedereen zich aan heeft te houden.

Ooit afgevraagd waarom harddrugs verboden zijn? Ja, drugs zijn ongezond, maar alcohol, tabak, zout, suiker en vet zijn ook ongezond. Het leven is ongezond. Tot ongeveer je twintigste bouwt je lichaam zich op en vanaf dat moment is het leven een grote slijtageslag die zich, afhankelijk van je leefstijl, uitstrekt tot je 60e, 80e of heel soms tot voorbij de 100. Ja, drugs kosten de samenleving geld, maar veel daarvan zit juist in opsporing en bestrijding, en mensen die heel oud worden kosten de samenleving ook geld. Nee, harddrugs zijn verboden omdat mensen die dagelijks harddrugs gebruiken niet functioneren. Mensen die harddrugs gebruiken zijn niet langer bezig met hun omgeving, met de samenleving en hun positieve, constructieve rol daarin, maar alleen nog maar met de drugs. Alle vissen in de school moeten wel een beetje dezelfde richting op zwemmen, anders werkt het niet.

De rij in de supermarkt, het sociaal contract met onze overheid, en de heersende afkeer van disfunctionele drugs spuitende figuren, het is er allemaal niet voor niets. Het zijn de ingredienten voor een werkende samenleving. En het zit diep, van onze sociale instincten en onze opvoeding tot het complete politieke systeem en onze natuurlijke neiging om te luisteren naar natuurlijke leiders. Op verschillende niveaus worden we met meer of minder harde hand gestimuleerd om 'mee te doen' en zo de totale menselijkheid op een hoger plan te brengen.

Maar welk hoger plan is dat precies? Met al ons zelfbewustzijn, onze vrije wil, onze kennis en de mogelijkheid die te delen, zijn we gegoten in een menselijke mal. De cakevorm van de beschaving. Zo'n tulband, stel ik me voor, met zo'n gat in het midden. En we zijn geprogrammeerd erin mee te draaien. We weten niet anders, we kunnen niet anders, en wie afwijkt wordt afgestraft. Ons leven wordt beheerst door ons functioneren binnen die cakevorm. Voor het handjevol freaks die een ander idee hebben is er eigenlijk weinig keuze.

Of, zoals de Britse filosoof Adrian Edmondson al zei: "Life's like this: you get born, you keep your head down, and then you die, if you're lucky."


meer onzin...
Angst en verwarring
De plein
Dit is fictie
Wedstrijd
Hunted
De toekomst van drones
Wired en de advertentiemannetjes
Cybercriminaliteit onder jongeren
Over de waarde van een leven
Een netwerk van dingen
De menselijke mal
Onafhankelijk
Het begin
Pinnen mag
Er even lekker helemaal uit
De Fiets
Ook geen knip waard
Het Platteland
Het Strand